Mobirise Web Page Maker

Rotspoelstraat

Cyriel Letellier vertelt in 'Kerk en Leven', september 2006, nr. 39

In het midden van het gebied dat Rotspoel noemt ligt nu het motel van de E40. Rotspoel is gelegen onder Heverlee in de komgronden van de Dijle. Dit zijn de vochtigste delen van de Dijlevallei, moerassen parallel aan de Dijle maar ervan gescheiden door goede weidegronden, het Broek, de zogenaamde oeverwallen van de Dijle. Ook in de komgronden van de Dijle onder Kobeek-Dijle werd turf gestoken. Pastoor Bogaerts schrijft hieover in zijn Geschiedenis van Korbeek-Dijle:

Een deel der omliggende weiden (bedoeld wordt rond het Hof van Overbist) wierd erkend als turf bevattende die er dan ook in grote hoeveelheid gestoken wierd. Het was in eenen dezer turfputten, dat den 11 Juli 1792 de genaamde Arnoldus Smits, knecht bij Engel Bogaerts, om het leven kwam. De turfputten zijn sinds enigen tijd (dit werd geschreven rond 1900) toegemaakt hoewel het meestendeel der bejaarde inwoners zich nog herinnert dat in hunne jonge jaren daar turf gestoken wierd.

De turfputten waren ook gevaarlijk in het Rotspoelgebied, honderd jaar nadat er turf gestoken werd nog steeds, want daar waren de putten niet gedicht. Het volgende verhaal kan dit bevestigen. In "Rotspoelweide" en in de "Grote weide", zoals wij delen van Rotspoel noemden, kwamen vooral boeren van Bertem het gras maaien en hooien. Wij woonden in de dichtstbijzijnde boerderij op Ormendaal. Op een goeie dag kwam meester Hikkentik van Bertem bij ons toegelopen om hulp te vragen. Het paard van zijn broer Frans was weggezakt in een oude turfput. Mijn vader en buren van ons zijn ter hulp gesneld. Ze hebben het paard er uit kunnen trekken.



Het is in Rotspoelweide dat Edouard Micha kort na de oorlog 1940-1945 als eenzame zonderling een kluizenaarsbestaan is komen leiden, tussen zijn dieren, zoals Sint-Franciscus. Hij is er overleden op 7.12.1999. Nu is zijn boerderijtje opgeruimd door Natuurpunt. Toen de E40 werd aangelegd was een splinternieuwe bulldozer van de aannemer, op een vrijdag geleverd, de volgende maandag volledig weggezakt in de grond. Men heeft hem niet kunnen recupereren. Hij steekt nog altijd ergens onder het domein van het motel of onder de autostrade zelf. Weken aan een stuk heeft men daar dan dag en nacht palen geheid om de nodige draagkracht voor het E40-wegdek te bekomen.


Hoe komt nu de straat langsheen het oude pachthof van Hendrickx in Bertem aan haar naam, Rotspoelstraat?

De kortste weg tussen den Dries (deels op Korbeek-Dijle en deels op Heverlee, grenzend aan Rotspoel) en Bertem was de Molenstraat onder Heverlee die via een stukje Bredeweg aansloot op de Rotspoelstraat in Bertem. In omgekeerde zin was het de weg langs waar de Bertemse boerengezinnen hun hooi kwamen bewerken in de Rotspoelse weiden. Met hun geladen hooiwagens reden zij langs Egenhoven naar Bertem terug want daarvoor was de steile Molenstraat niet echt geschikt.

De Molenstraat + de Rotspoelstraat was ook de weg langs waar de boeren van den Dries met hun tarwe naar Bertem reden om ze te laten malen en builen tot bloem in de Eyckenmolen op de Voer, bij Emiel Vleeracker (Mille-n-oët de muile) en zijn zoon Victor (Fik) en hun werkman, Emiel Dewals. Spijtig genoeg heeft Leuven de historische naam Molenstraat veranderd in Lissenweg, wat nergens meer op slaat. Molenstraat + Rotspoelstraat was ook de weg langs waar mijn zussen en ik met ons moeder, te voet, op familiebezoek gingen in Bertem.

Hendrickx' kapelleke (H. Wivina kapel)

De eerste attractie onderweg was Hendrickx' kapelleke, waar wij steevast door het beschermgaas gingen turen naar de schimmen in de donkere binnenruimte. In Hendrickx' kapelleke staat het beeld van de H. Wivina, die aanroepen werd tegen keelpijn. Maar om succes te hebben bij een heilige moest men wel een grotere inspanning doen dan even tot Bertem te lopen. Vele jaren is mijn vader op de Tweede Pinksterdag op bedevaart gegaan naar de H. Wivina in Groot-Bijgaarden (met de trein tot Brussel, dan met de tram tot Sint-Agatha-Berchem en dan te voet tot Groot-Bijgaarden).
Bij de verbreding van de Egenhovenstraat werd Hendrickx' kapelleke door een ander eigentijds bouwwerkje vervangen (zie foto). Het ademt echter niet meer dezelfde sacrale sfeer uit als zijn voorganger.

Het waterrad van de Eyckenmolen te Bertem

De tweede attractie was het waterrad van de Eyckenmolen op de Voer, met zijn watervalletjes. Toch wel iets heel speciaals voor kinderen van Korbeek-Dijle dat geen watermolen had. Het is allemaal voltooid verleden tijd. Het rad van de watermolen is er niet meer. En met het verdwijnen van de kleinschalige landbouw verdween ook de historische betekenis van Molenstraat en Rotspoelstraat. De E40 en de E314 hebben er daarenboven letterlijk een definitieve streep door getrokken.

Tot daar Cyriel Letellier