“Taoïsten waren vooral bezorgd over hoe ze de systemen van het lichaam konden onderhouden om een vol, gezond en verlengd leven te leiden.” – Mantak Chia
Wat dit citaat betekent
Wanneer de meeste mensen hun gezondheid voorstellen, stellen ze zich cellen voor. Ze zijn de kleinste eenheid, de onderkant van de keten, en de logica lijkt vanzelf te volgen. Zorg voor de cellen (slaap goed, eet goed, beweeg het lichaam, supplementeer, herstel) en het lichaam, dat uit die cellen bestaat, zorgt voor zichzelf.
Het is een samenhangend beeld, en het grootste deel van de westerse geneeskunde is daarop gebouwd. De meeste moderne biohacking is dat ook. In deze weergave is de cel de vloer.
De taoïsten hielden het lichaam eeuwenlang in de gaten en kwamen tot een andere conclusie. De cel, zeiden ze, is niet de vloer. Ze geloofden dat er een andere laag onder zit, gemaakt van adem, aandacht, intentie en licht, en wat er op die laag gebeurt bepaalt wat er in de cellen gebeurt.
In hun taal: energie is de voorloper van de fysiologie, niet andersom.
Als je een tijdje met dit idee zit, beginnen veel kleine dingen zich te herschikken. Je merkt waarom een paar minuten ademhaling in de ochtend de hele vorm van een dag kunnen veranderen, of waarom zorgen buikpijn veroorzaakt nog voordat er iets veranderd in het weefsel, of waarom een hand die met echte aandacht op een pijnlijke plek wordt gelegd soms doet wat een pil niet helemaal kan.
Het legt ook uit hoe de taoïsten hun leven bleven verlengen. Ze verzorgden de laag onder de cellen, en het lichaam, stroomafwaarts, hield het bij.
Probeer eens
Sta op, buig je knieën iets en laat je schouders zakken. Houd beide handpalmen voor je borst, naar elkaar toe, ongeveer een
Adem langzaam in en nog langzamer uit.
Beweeg nu je handpalmen langzaam uit elkaar, tot ze ongeveer een 25cm uit elkaar liggen, en langzaam weer tegen elkaar totdat ze bijna elkaar raken.
Laat ze elkaar niet aanraken. Op het ritme van je ademhaling!
Blijf doorgaan, zo langzaam als mogelijk, in en uit, en let op de ruimte tussen je handen.
De meeste mensen beginnen na dertig of veertig seconden, een druk of een warmte of een trekken als een magneet, of een zwakke terugduw, te voelen.
Dat gevoel is niet je verbeelding. Het is een kleine, directe ervaring van de laag die de taoïsten hun leven lang bestudeerden, die onder de cellen. Je hebt het de hele tijd bij je gedragen.
Het duurt maar een minuut, dus probeer het vandaag nog en kijkt wat er opduikt.
Eén reactie
Ik weet niet welke theorie of principes hier allemaal achter zitten maar wat ik wel weet is het volgende :
– wanneer Frans nog lid was van het bestuur en hij aan de bestuursvergaderingen deelnam, deden we onder zijn leiding sommige van deze oefeningen. Ik vond dat in het begin nogal onnozel maar kon het later zeker appreciëren en vond het goed.
– tijdens mijn werkreizen kwam ik veel in China en Japan en daar waren de meeste parken ‘s morgens druk bezet met mensen die degelijke oefeningen deden.
Besluit : baat het niet, het schaadt zeker niet INTEGENDEEL .