Van Jan Denil, pastor van Okra Algemeen kreeg ik de hiernavolgende tekst.
Even ter bezinning laat ik deze aan u geworden.
Geniet verder van de zon dit weekend en zorg goed voor elkaar.

Jozef


Beste zingevers en zinzoekers,

Vandaag vieren we O.L.H.Hemelvaart, het moment dat Christus wordt opgenomen bij zijn Vader in de hemel. ‘Nu is Hij écht weg’ moeten de apostelen gedacht hebben. Terwijl ik dat hier neerschrijf, struikel ik over ‘vaart’, Hemelvaart. Ik ben het eens gaan opzoeken. ‘Opvaren’ komt uiteraard uit de scheepvaart: de zee opvaren, een rivier opvaren.  Voor een rivier betekent het ‘tegen de stroom invaren’. ‘De zee opvaren’ betekent dan weer de relatief rustige rivier verlaten en de grote, woelige zee opvaren. In beide gevallen gaat het erover dat we onze veilige omgeving verlaten en ons in onbekend water begeven. Voor de apostelen betekende het alvast dat ze hun veilige cocon, die bestond uit een leven waarin Jezus hen begeleidde, moesten verlaten en het roer zelf in handen moesten nemen.

Wat betekent dit feest vandaag voor ons. In de christelijke arbeidersbeweging vieren we vandaag Rerum Novarum.

Toen Paus Leo XIII in 1891 zijn herderlijke brief (encycliek) ‘Rerum Novarum’ schreef, had hij nooit kunnen vermoeden dat dit thema door het Coronavirus na meer dan 100 jaar opnieuw zo brandend actueel kon zijn. Letterlijk betekent de titel ‘Van een omwenteling’ (het was het begin van de sociale leer in de Kerk), de voorbije maanden is er ontzettend veel veranderd en het is zeer de vraag welke veranderingen ons vooruitbrengen en welke niet. Dus is de vraag: hoe ga ik ermee om?

Voor de Coronacrisis was je gewoon ‘mee met je tijd’ als je een PC kon gebruiken om te mailen en Facebook te raadplegen, als je Whatsapp kende, als je een tablet had, je agenda op je GSM raadpleegde ipv op papier, enz. Ik stel vast dat dit Dagelijks Brood eigenlijk voor deze leden bestemd is, met andere woorden: wie in dit alles niet mee is, dreigt te vereenzamen! Laten we dat toe? Hoe gaan we hiermee om? Hoe gaan we de mensen zonder PC-vaardigheden toch proberen mee te nemen in ons verhaal?

In deze Coronacrisis werken we van thuis uit, ieder op zich. In het beste geval zoek je eens contact met een collega om te horen hoe het gaat. Tast dit de warmte van onze beweging aan? Hoe gaan we hiermee om?

Hetzelfde voor onze vergaderingen met vrijwilligers en beroepskrachten: voor de Coronacrisis trok je naar een parochiezaal, of een zaal in de regio, of naar Schaarbeek. Onderweg en net voor het begin had je al een losse babbel links of rechts, na de vergadering bleef je nog wat hangen en dronk je samen nog een glas. In deze Coronatijd is het hip geworden om te vergaderen via PC vanuit je luie zetel. Met een klik op de knop van je toetsenbord neem je deel aan de vergadering, meng je je al dan niet in de discussies en na het overleg sluit je met diezelfde toets op je toetsenbord je deelname af. Maar van sociale nabijheid is er niet veel sprake. Hoe gaan we hiermee om? Welke vergaderingen kunnen we online houden, voor welke vergaderingen komen we toch samen?

Het gaat telkens over ‘social distancing’. Een vreselijke term als je het mij vraag die totaal verkeerd is gekozen. Want het gaat veel meer over fysieke afstand. Wij hebben de voorbije weken en maanden telkens gezocht hoe we binnen de fysieke afstand toch voor sociale nabijheid kunnen zorgen. Jullie hebben getelefoneerd, gemaild, kaartjes geschreven, gebak rondgebracht, gewuifd, paaseitjes geleverd, kortom: jullie hebben de spirit van OKRA handen en voeten gegeven. Misschien moeten we ervoor ijveren om ‘social distancing’ te schrappen!

Ik heb in de voorbije weken vaak mailtjes ontvangen met de boodschap: ‘zorg goed voor jezelf’. Ook daar schort er wat, ze knepen telkens m’n keel dicht. Ze gaven de boodschap ‘vanaf nu ben helemaal je op jezelf aangewezen, niemand kan je nog helpen behalve jij zelf’. De voorzichtige versoepeling bevestigt dat we er moeten voor zorgen anderen niet te besmetten. Binnen onze zorg voor sociale nabijheid kunnen we beter pleiten voor ‘zorg goed voor mekaar, dan wordt er haast vanzelf ook voor jou gezorgd’…

Rerum Novarum. We staan opnieuw voor een omwenteling. Hoe ga ik ermee om? Ben ik pleitbezorger voor elke vernieuwing? Of waak ik er mee over om bij elke vernieuwing zorgvuldig om te springen zodat niemand uit het nest valt bij de geschiedenis die we vandaag schrijven… Laten we er samen voor zorgen dat deze omwenteling ook in de toekomst ten dienste staat van een warme samenleving!

Ik wens jullie een fijne, warme hoogdag toe. Ik weet het, eens op pensioen kunnen jullie geen verlof meer opnemen (ook geen ziekverlof trouwens), maar ik ga nu toch genieten van de rust deze dagen!